Opis metody (nie objęty akredytacją):

Test częstości chromosomów dicentrycznych w limfocytach krwi obwodowej pozwala ocenić dawkę pochłoniętą promieniowania u danej osoby. Limfocyty w pobranej próbce krwi są stymulowane do podziału, hodowane przez 24 godziny, a następnie utrwalone naniesione na szkiełka mikroskopowe. Częstość dicentryków w nienapromienionych, kontrolnych próbkach krwi mieści się w przedziale 1 dicentryk na 1000 – 2000 komórek będących w pierwszej metafazie po podziale. Dicentryki są aberracjami indukowanymi specyficznie przez promieniowanie jonizujące oraz przez niektóre leki cytostatyczne działające podobnie do promieniowania (radiomimetyki).

Dawkę pochłoniętą na całe ciało (otrzymaną w krótkim czasie – acute dose) szacuje się korzystając z krzywej kalibracyjnej dla kobaltu 60 lub promieniowania X (200 kV, 4,5 mA o energii 200 keV) i wyznacza się 95 % przedział ufności dla niej. Używając standardowych metod statystycznych można przeliczyć dawkę otrzymaną w krótkim czasie na dawką chroniczną, jeżeli była otrzymana w czasie kilkudziesięciu godzin oraz oszacować czy mamy do czynienia z dawką podaną na całe ciało, czy tylko na jego część. Wszystkie przeprowadzone obliczenia oparte są na metodach zawartych w normie ISO 19238:2014.

Ludzki limfocyt w mitozie. Chromosomy dicentryczne zaznaczono czerwonymi strzałkami. Pierścień centryczny i towarzyszące dicentrykom i pierścieniowi fragmenty acentryczne zaznaczono czarną i niebieskimi strzałkami